Hoe ik begin met een AI-gestuurd bouwproject

Vorige week gaf ik op LinkedIn een eerste hint over playitsmart.nl. Sindsdien krijg ik dezelfde vraag in verschillende vormen: hoe begin je nou eigenlijk? Open je Cursor, type je een paar prompts, en zie je hoe ver je komt?

Nee. Helemaal niet.

Voordat ik een regel code laat schrijven, ben ik dagen bezig met iets veel saaiers: schrijven, denken, structuren opzetten. Het ziet er niet uit als bouwen. Het is fundamenteel het belangrijkste deel.

De allerbelangrijkste les: context, context, context

Als ik één ding heb geleerd in mijn werk met AI, is het dit: zorg dat het systeem altijd de context kent. Van elke keuze, elk document, elk ontwerpprincipe. Context als je gaat bouwen, context als je gaat controleren, context als je iets wilt aanpassen.

AI zonder context is een slimme stagiair die nog niet weet welk bedrijf jij runt. AI met context is een collega die meedenkt op jouw niveau, in jouw richting, met jouw kaders.

Het hele fundament dat ik hieronder beschrijf, draait om dat ene punt. Context vastleggen, beschikbaar maken, en levend houden.

Stap 1: gedachten op papier zetten

Ik begon met één document waarin mijn ruwe gedachten stonden. Wat wil ik bouwen, hoe ongeveer, en waarom. Niet meer dan twee pagina's, vrij schrijven, geen polishing.

Daarna ging ik in gesprek met Claude Opus. Niet om iets te bouwen, maar om mijn ideeën te toetsen. Vragen als:

"Ik wil geen pure day trader zijn. Het moet gebaseerd zijn op fundamentele analyses, met momentum erin. Hoe kan dat eruit zien?"

Na een paar iteraties had Claude een trading design document gemaakt. Niet perfect, niet final, maar wel een stevig vertrekpunt. Hetzelfde proces deed ik voor de architectuur. Wat wil ik publieken, in welke talen, welke data, welke koppelingen, welke hosting.

Tien iteraties later had ik twee documenten waarin het hele project beschreven stond. Trading systeem design en technical architecture.

Stap 2: een Claude Project aanmaken

Met die documenten in handen maakte ik een nieuw Claude Project aan. Daarbinnen leg ik vast hoe ik wil werken:

• Hoe communiceren we (Nederlands, geen em-dashes, trading termen blijven Engels)
• Wie doet wat: ik denk uit en review, Claude denkt mee en ontwerpt, Cursor bouwt
• Welke documenten moet Claude altijd bij de hand hebben

Dit is niet decoratief. Dit zorgt dat Claude bij elke nieuwe sessie weet waar we staan, wat we gisteren hebben besloten, en welke regels we hanteren. Geen herhaling, geen verloren context.

Stap 3: levende documenten

Vanaf het begin werk ik met zes essentiele bestanden:

• NOTES.md: huidige focus, blockers, status
• TODO.md: actieve taken per week
• DECISIONS.md: elke substantiele beslissing met onderbouwing
• LESSONS_LEARNED.md: problemen die we tegenkwamen, hoe we ze oplosten
• WORKFLOW.md: hoe we samenwerken
• ARCHITECTURE.md: technische quick reference

Deze documenten zijn niet statisch. Ze leven mee. Ik vraag Claude om ze automatisch bij te werken, op basis van wat we besluiten en wat we tegenkomen. Bij elke nieuwe sessie start ik met "lees de documenten" en hij weet weer waar we zijn.

Decisions is in mijn ervaring het belangrijkst. Elke keuze die ik later kan vergeten of in twijfel kan trekken, leg ik vast met datum, context, opties die ik overwoog, en waarom ik koos. Maanden later hoef ik niet opnieuw na te denken. Het staat er.

Lessons learned is mijn tweede favoriet. Elke keer als ik tegen iets aanloop, leg ik vast wat de oorzaak was en hoe ik het oploste. AI maakt soms dezelfde fouten opnieuw. Met een lessons learned file voorkom je dat patroon.

Stap 4: het zesogenprincipe

Mijn werkwijze is bewust niet "ik zeg iets tegen Cursor en hij bouwt". Dat is twee ogen. Te veel risico op fouten of doorslaan.

Ik werk met zes ogen:

1. Mijn ogen: ik denk uit wat ik wil, ik review de output
2. Claude's ogen: hij denkt mee, ontwerpt, schrijft de prompt voor Cursor, reviewt achteraf
3. Cursor's ogen: hij bouwt op basis van Claude's prompt

Concreet betekent dit:

• Ik vraag Claude iets uit te denken
• Claude geeft een gestructureerde Cursor prompt
• Ik plak de prompt in Cursor
• Cursor bouwt, ik review de output
• Ik plak het resultaat terug in Claude
• Claude reviewt en stelt verbeteringen voor

Dit is langzamer dan twee ogen. Het is veel betrouwbaarder. Drie verschillende perspectieven op hetzelfde stuk werk.

Stap 5: account setup parallel, maar gestructureerd

Tegelijkertijd met het document werk regelde ik de praktische zaken. IBKR account aanvragen (dat duurt 3 tot 10 werkdagen, dus dat moet vroeg). Een data provider kiezen, in mijn geval Financial Modeling Prep Ultimate voor 100 dollar per maand. Domein, hosting, email.

Dit ging niet vlekkeloos. Op dag twee en drie zat ik vier dingen tegelijk te doen: Vercel configureren, Render opzetten, Git inrichten, email regelen. Ik was constant aan het switchen, en dat ging fout. Mijn lokale Git was niet goed geconfigureerd. Mijn shell environment zat de Mac dwars.

Les: ondanks dat AI het mogelijk maakt om snel te gaan, is rustig één voor één werken altijd sneller dan tegelijk. Je voelt dat het snel kan, en dus wil je nog sneller. Dat is de val.

De optelsom

Aan het einde van fase nul had ik:

• Twee complete designdocumenten
• Een Claude Project met instructies
• Zes levende documenten
• Een werkwijze (het zesogenprincipe)
• Vijf accounts geregeld of in aanvraag

Geen regel code. Wel een fundament waarop Cursor productief kan werken zonder dat ik elke prompt opnieuw moet bedenken. Zonder dat ik elke beslissing opnieuw moet uitleggen. Zonder dat fouten herhaald worden.

Mijn aanbeveling

Als je begint met AI-bouw: investeer in de eerste week vooral in het fundament. Documenten, Claude Project, werkwijze, levende context. Geen sexy LinkedIn screenshots, wel het verschil tussen een project dat slaagt en een project dat na drie weken vastloopt in chaos.

En onthoud: context, context, context. Dat is de hele truc.