Hoe ik mijn AI stuur met config files

Wie met AI ontwikkelt, loopt al snel tegen hetzelfde aan: een AI heeft geen geheugen tussen sessies. Open een nieuw gesprek en het begint bij nul. Geen kennis van je project, je voorkeuren, je afspraken, je manier van werken.

Daarom doe ik in elk project dat ik met AI bouw hetzelfde. Ik leg de context vast in bestanden die de AI elke sessie inleest. Bij playitsmart is het niet anders gegaan. Het is geen trucje dat ik onderweg ontdekte, het is hoe ik werk.

Het gaat om context

De kern is dit: een AI is zo goed als de context die hij heeft. Geef hem niets, en hij levert generiek werk. Geef hem de juiste context, en hij werkt zoals jouw project het nodig heeft.

Die context leg ik vast in config files. Geen losse aantekeningen, maar bestanden in de repo, onder versiebeheer, die meegroeien met het project.

Soms is die documentatie bijna net zo groot als de code zelf. Dat klinkt als overdaad, maar dat is het niet. Deze documentatie is niet voor een menselijke lezer geschreven. Ze is gericht op de AI, zodat die op elk moment de context heeft om goed werk te leveren. Je maakt wat werkt.

Twee bestanden

Voor het denkwerk gebruik ik een bestand met projectinstructies. Het beschrijft de rol van de AI, de manier van samenwerken, de harde regels, en de context van het project. Dat bestand wordt aan het begin van elke sessie ingelezen. De AI weet meteen wie hij is, wat we bouwen en wat de afspraken zijn.

Voor de code is er een tweede bestand, een set regels die Cursor volgt bij het schrijven. Codestijl, patronen, conventies. Cursor leest het mee bij elke opdracht.

Wat erin staat

Niet alleen stijl. De belangrijkste regels gaan over veiligheid. Een ervan: code-wijzigingen die met geld te maken hebben, krijgen extra voorzichtigheid, correctheid boven snelheid. Een andere: een bepaalde instelling mag nooit permanent aanstaan op de productieservers, omdat dat ooit twee weken stille fouten veroorzaakte. Die les staat nu in het bestand. De volgende sessie kan hem niet meer maken.

Dat is het verschil tussen een regel in je hoofd en een regel in een bestand. De regel in je hoofd geldt zolang jij hem onthoudt. De regel in het bestand geldt altijd, ook in een sessie waar jij er niet bij nadenkt.

Het is als een handboek voor een nieuwe collega

Vergelijk het met iemand inwerken. Je kunt elke nieuwe collega mondeling alles vertellen en hopen dat het blijft hangen. Of je schrijft een handboek dat iedereen leest voordat hij begint.

Een AI is in zekere zin elke sessie een nieuwe collega. Competent, maar zonder kennis van jouw project. Een goed instructiebestand is het handboek. Het verschil tussen een AI die generiek werk levert en een AI die werkt zoals jouw project het vraagt, zit grotendeels in dat ene bestand.

De take-away

Context vastleggen is geen bijzaak van ontwikkelen met AI. Het is de hoofdzaak. Een AI zonder context raadt. Een AI met goede context werkt.

Dus schrijf het op. Niet voor jezelf, maar voor de AI. Soms is dat bijna net zoveel tekst als code. Dat is geen verspilling, dat is het werk.